බුදුපුත් පයට පෑගෙන හැඳුනුම් පතද අරගෙන
දරුන් සොයමින් ඇවිදින කඳවුරු ගානේ වැළපෙන
දුටු දුටු දෙනෙත් ඔරවන නමුත් කිසිවෙකුට නොපෙනෙන
ගිනිබත් දෙවොලේ තනිවුණ දෙමල මව් දෙවඟන
සීහ දද ලෙළදෙන කොළොම්තොට නැත නුඹට කාරණ
ධවල රථවාහන රෑ දිවා දඩයමේ ඇවිදින
කනකර පැළැඳි අබරණ නිල නොනිල අත්වලින් ගැලවෙන
මේ මහා පුරවර නුඹට නම් නොම වේය නිවහන
නුඹ මැහැළි බව සැබැයි ඒ නමුත් නුඹවද සැකයි
ඇත්තමයි උඹ ගැන දුකයි ඒත් මට මං ගැන බයයි
මා ගැනත් දැන් උන් හොයයි රස්සාව රැකගත යුතුයි
ගමට පලයං අම්මේ, ඔව් ළමයි හෙට ගෙදර එයි
යොදුන්වලින් ජය මැනෙනා යුදක් මැද
සඳුන් කල්ක ගත් දරුවන් මියෙන සඳ
මවුන් දුටිමි සොයනා දරු විඳින වද
බුදුනි බුදු පුතුනි ගැලූ ලෙය තව මදිද
අජිත් සී හේරත්- බූන්දි පෙබරවාරි 2009
