ජනාකීර්ණ නගරයක් මැද
ජනශුන්ය දූපතකට පාව ආයෙමි.
අප්රාණිකව වෙරළ මත
බොහෝ කල් වැතිරී සිටියෙමි.
දිවා කල මගේ ළය මත
ඇවිද යන කකුළුවන්
මොහොතකට නතර වී
දෑස් හිස මතට ගෙන
නුරුස්නා විපරමින් මා දෙස බලා
යළි සයුර වෙත ඇදී යනයුරුද
රැය පුරා සයුරෙන් මතුවන
කැසුබුවන් වෙරළ මත බිජුලමින්
මගේ මුහුණට වැලි වීසි කරනායුරුද
ඔහේ වැතිරී බලා සිටියෙමි.
හේළිගේ වල්ගා තරුව තෙවන වරටද
පතුලක් නොමැති මගේ ඇස් කුහර තුල
ගිලීගිය පසුව
ලූණු මිදුණ වැලි තැවැරි මුහුණ පිසදා
ලූණු රසැති බැරෑණ්ඩි උගුර කාරා
වෙරළ මත කෙළ ගසා නැගිටියෙමි.
මා පැමිණි නෞකාවේ සුන්බුන්
වෙරළ මත විසිරී තිබේ.
කිසිවෙකුදු ශේෂ වූ බවට සළකුණක් නැත.
මෝරුන්ට ගොදුරු වී
මෝර කුස තුළ දිරවිණිද
මෝරුන්ම බවට පත් වී
මෝර ඇඟ තුළ දිය විණිද
සුන්බුන් අතර ශේෂ වූ
කෝපි සහ දුම්වැටිද
වෙඩිබේත් සහ පාන්පිටිද
ගොඩට ඇද ගල්ගුහාවක රැස්කොට
ගබඩාව තනාගමි.
මගේ වැරහැළි කමිසය සතරට ඉරා
එයින් ධජ සතරක් තනා
කෝපයද කලකිරීමද
වෛරයද ශෝකයද පින්තාරු කොට
මේ පාළු දූපතේ සතර මායිම
ඔසවා එය මටම පමණක්
අයත් බව සහතික කළෙමි.
කඩමාළු රුවල් රෙද්දක්
හිසේ සිට පොරවගෙන
ලොවින් මේ දූව සඟවමි.
වෙළෙන්දන් නැති බැවින්
වෙළඳ නැව් දුරදීම හැරවෙයි.
කොල්ලකරුවන් කලාතුරකින් පැමිණ
නිදන් හාරා හිස් අතින් පලා යයි.
පොතේ ලියැවී ඇති ලෙස
වනචාරීන් ගෙන්
‘Friday’ මුදාගනු වස්
ඔවුන් පැමිණෙනා තෙක්
තුරුවදුලූ අතර සැඟවී
වෙරළ මුර කෙරූවෙමි.
කෙස් රැවුල් වවාගෙන
තුවක්කුව කර තබාගෙන
නාඳුනන පා ලකුණු සොයාගෙන
යන අතර වැල්ල දිග ඇවිදගෙන
වෙරළ වෙත හැමදාම පාව එන
හිස් ළදරු කිරි බෝතල අහුළමින
දරුවෙකුට නමින් පමණක්ම හඳුනන
ලියා හසුනක් රුවා ඒ තුළ
සයුරටම වීසි කරමි,
ඇතැම්විට ඔහු යම් දිනෙක කියවන
බාග දා කිසිදිනෙක නොලැබෙන.
වනචාරීන් පැමිණියේ නැත.
‘Friday’ ද නො ආවෙන්
මිනිස් ඇසුරද අහිමි විය.
මා උරිස මත ලැග හුන් ගිරවාද
විමතියෙන් උරිස් හකුළා හොට විරිත්තා
මොනවාදෝ දොඩමින් ඈතටම
පියඹා ගියේය.
ගෙවී යන දින මාස ගණන් කරනු වස්
දුනුපිහියෙන් හැමදාම කට්ටයක් කැපූ ගස
පොරොවෙන් කපා බිම හෙළා
වෙඩි බෙහෙත් තෙමී
මල කෑ තුවක්කුව සයුරටම වීසිකර
නිරුවත් වනචාරීයෙකු වී
නුදුරු මුහුදේ ඇදීයන
ශිෂ්ටාචාරයේ නෞකා වෙත
ගල් මුගුරු වීසි කරමි.
අජිත් සී හේරත් 2009 පෙබරවාරී
